Gönderilmeyen Aşk

Yas, insanın içine düştüğü en çetrefilli labirente benziyor; bir adım ileri, iki adım geri, bazen durup kalakalıyor, bazen de savrulup gidiyorsun. Acının dalgaları seni bir uçurumun kıyısına sürüklüyor, sonra birdenbire o eski, sıcacık anıların kucağına bırakıveriyor. Her "ilk sensiz" günü, yüreğinde yeni bir çatlak açıyor; ama o çatlaklardan sızan yalnızca keder değil, aynı zamanda aşkın da ta kendisi. Kalp, paramparça olsa da, kanasa da, yanmaya devam etse de, sevdiğinin izleri silinmiyor. Gülüşleri hayal meyal beliriyor zihninde, sesi kulaklarında yankılanıyor, dokunuşları teninde hâlâ canlı. Ayrılık, aşkı yok edemiyor; sadece biçimini değiştiriyor. Artık o, bir hatıra değil, içine sinmiş bir varlık, her nefeste hissedilen bir gerçek. Birlikte yaşananlar, şimdi hasrete dönüşmüş olsa da, o aşk orada, dimdik ayakta, yüreğinin en derin köşesinde saklı.