Gölgede Kalan Yıllar

Memet Fuat, yetmişine yaklaşırken kaleme aldığı bu uzun soluklu romana iki yılını adadı. Sayfalar arasında ilerlerken, anlatmak istediklerinin peşinden koşarken zamanın nasıl akıp gittiğini fark etmedi bile. Hatta bir ara, yoğun bakımda gözlerini açtığında, tek dileği kitabı tamamlayabilmek için bir ay daha kazanmaktı. O bir ay, belki de yıllardır içine sinmeyen anıları kâğıda dökebilmek için son şansıydı. Piraye’den Nazım’a, Erenköy’ün sokaklarından Çamlıca’nın tepelerine uzanan bir ömrün izleri bu sayfalarda can buluyor. Yazar, o güzel insanları tam da istediği gibi anlatabildiğinden emin değil. Belki de dinleyen de kendisi olmalıydı, diye düşünüyor. Herkesin belleğinde kendine göre güzel anılar, unutulmaz yüzler var; okur, bu satırları okurken kendi hikâyesini de bulacak aralarında. Yapabileceği en iyi şey bu işte: Bir kapı aralamak, gerisini hayal gücüne bırakmak.