Gölge

Faruk Ferzan, Aras Nehri’nin buz tutmuş sularında kaybolan bir yazar. Bilinci bulanık, bedeni donmuş, zihni ise geçmişiyle hesaplaşmaya çalışıyor. "Öldüm mü?" sorusunu kendi kendine fısıldarken, hayatın anlamını sorgulayan bir ses yankılanıyor içinden: Selman Dermanî’nin sesi. "Bu dünyada her şey boşuna," diyor Selman, "ölümsüzlük yoksa emek, aşk, acı, hatta nefes almak bile anlamsız." Peki ya öyle değilse? Ya hayat, ölümün gölgesinde bile bir kıymet taşıyorsa? İsmail Güzelsoy, *Gölge*’de aşkın ve yokluğun sınırlarında geziniyor. Kelimelerle dokunan bir sihirbaz gibi, okuyucuyu buz gibi bir gerçekle yüzleştiriyor: İnsan, ancak kaybetme korkusuyla sevebilir; ancak ölüme meydan okuyarak yaşayabilir. Faruk’un donmuş bedeni, aslında hayatın ta kendisi – kırılgan, geçici, ama bir o kadar da değerli. Ya teslim olmak ya da yeniden doğmak... Hangisini seçersin?