Gökteki Ay Üşüyor

Gönül, bu derin ve tutkulu sevdada kaybolalı her şey bulanıklaştı. Akşamlar sabahlara karıştı, doğru ile yanlış, dost ile düşman arasındaki çizgiler silindi. Dikenler bile artık yumuşak bir dokunuş gibi geldi. Kurtlarla kuşlar yan yana yürüdü, uzak yakın demeden her yola baş koydu. Ateşin içinde yanıp kavruldu, soğuğa da sıcağa da aldırış etmedi. Yalınayak, pervasız bir ruhla dolaştı; hüzün ve ayrılık onu sarıp sarmaladı. Kimileri onu güçsüz sanırken o, meydanlarda erlerle yarıştı. Dağlar, ovalar, düzlükler tanımadı; sonunda varacağı yere ulaştı. Kavuştuğunda gece gündüz fark etmedi, bir avuç toprağa karışıp gitti.