Göklerin Kurdu

Çocukluğunda gökyüzüyle konuşurdu sanki. Kağıttan uçaklar yapar, kollarını kanat gibi açarak rüzgârın içinde koşardı. Her adımında yüreği daha hızlı çarpar, alnından süzülen ter ise hayallerine ulaşmak için ne kadar çaba harcaması gerektiğini fısıldardı. Yüksek bir tepeye tırmandığında, sonsuz maviliğin karşısında durup ufka bakarken ruhu da o enginlik kadar genişlerdi. Rüyalarında bulutlara dokunur, gökyüzünün derinliklerinde kaybolurdu. Yıllar sonra, bir sevgililer gününde gelen haberle hayali gerçeğe dönüştü: SOLOTÜRK görevi. Artık uçmak, sadece kendi kanatlarıyla yükselmek değildi; gururu, mutluluğu, vatan sevgisini binlerce insanla paylaşmaktı. Her gösteride, gökyüzünde çizilen izler, yüreklerdeki heyecanı büyütürdü. Çocukken kurduğu düş, "Göklerin Kurdu" olmak, şimdi gökyüzünde bir izdi... Ve o iz, herkese ilham vermeye devam ediyordu.