Göğsümüzdeki Nar

Göğsümüzdeki Nar, insanın varoluş sancısını mistik bir dille anlatıyor. Evrenin enginliğinde kaybolan bir yürek, kibrin gökdelenlerinde yitip giden bir inanç... Süleyman’ın hikmeti bile yetmezken, diller susar, bedenler okunur. Harut ve Marut’un zincirleri, Zühre’nin göğe fırlatılan bakışları kadar kanatır ruhu. Göğsümüzdeki nar çatlasa da, kehanetle kerameti bir tutmanın bedeli ağırdır. Müştak Baba’nın sözleri yankılanır: "Nefsin esiri oldum, kökümü unuttum." Asrın yeminine rağmen, hâlâ kayıptayız. Bu roman, unutulanın peşine düşüyor; sözün bittiği yerde başlayan bir arayışı.