Göçmüş Kediler Bahçesi

Ustamın karşısında oturmuş, yıllardır öğrendiğim her şeyi ona borçlu olduğumu düşünüyordum. Bana öğrettiği oyun, satranca benziyordu; taşların isimleri, hareketleri neredeyse aynıydı. Yalnızca birkaç küçük fark vardı, o da sabahleyin başkanın ağzından duymuştuk. İlginç olan, kimsenin bana satranç bilip bilmediğimi sormamış olmasıydı. Morlar için bu bilginin önemi yoktu zaten. Eskiden biraz oynamış olsam da, "bilmiyorum" diyerek işin içinden sıyrılmayı aklımdan geçirmedim. İlk gördüğüm andan beri, onun oyuna katılmamı teklif edişinden beri, oynamak istiyordum. Şimdi sıra bendeydi.