Göçmen Kuş ve Ceviz Ağacı

İlkbaharın ilk ılık esintileriyle birlikte gökyüzünde beliriverirler; kanat çırpışları, neşeli ötüşleriyle şehri selamlar gibi. Sıcak iklimlerin bu konukları, havalar ısındıkça sürüler halinde kente iner, gökyüzünde dönerek bir coşku rüzgarı estirirler. Yaz boyunca şehrin üzerinde süzülür, varlıklarıyla günlük telaşımıza renk katarlar. Ne var ki sonbaharın serin rüzgarlarıyla birlikte, aynı gökyüzünde bu kez hüzünlü bir vedaya dönüşür her şey. Döne döne yükselir, uzaklaşırken bıraktıkları sesler, içimizde garip bir burukluk uyandırır. Onların gelişi umutla, gidişi ise sessiz bir kederle karşılanır; doğanın bu döngüsünde insan yüreği, her seferinde aynı duygularla çarpar.