Göçmek Ne Garip Şey Anne!

İstanbul’un yedi tepesi kadar derin, yedi belası kadar karmaşık bir şehirde geçen on yedi yıl... Nefes aldığımız her anı dolduran o kentin kokusu, tozu, kahkahaları ve sessizlikleriydi belki de içimizde kalan. Ya da belki de hiçbiri. Bilmiyoruz. Otuz beş yaşında, yanında henüz iki yaşına bile basmamış çocuğuyla yola çıkan bir kadın, geride bıraktığı her şeyi düşünüp duruyor. Ekim ayının serin sabahında, uçağın penceresinden son kez bakıyor İstanbul’a. Ne tam bir mutluluk ne de derin bir hüzün var içinde; sadece belirsiz bir heyecan, içini kemiren bir burukluk. Göçmek, kalmak kadar zor; ama asıl zor olan, yeni bir hayata alışmak, geride kalanları unutmaya çalışmak. Filiz Yavuz, modern gurbetin acı tatlı hikâyesini, gazetecilik titizliğiyle ve samimi bir dille anlatıyor. Bu kitap, her göçmenin yüreğinde taşıdığı o karmaşayı, ayrılıkların ve yeniden başlamaların hikâyesini aktarıyor. Yola çıkmanın, kök.