Göçebe Ruhlar Durağı

Yaşlı Bilge Mılay Xori, atının dizginlerini sıkıca kavramış, yavaşça dereye doğru inerken zihni geçmişin derinliklerinde kayboluyordu. Yüzyılların yükü omuzlarında, doğrunun peşinde koşarken bulduğu tek şey belirsizlik olmuştu. "Neden doğruya ulaşamadım?" diye sorarken, bu yolculuğun bir imtihan olup olmadığını düşünüyordu. Her şeyin bir anlamı varsa, bu imtihanın da bir cevabı olmalıydı. Bildiği tek şey, ezgiyi doğru çalmanın mümkün olmadığıydı. Bugün oynayacağı barış halayında adımlarını notalara uydurmaya çalışacak, ama ezgi yine de ölüme ait olacaktı. Bedeni, kartalın pençesinde güneşe yükselen yılan misali, ruhunun hangi bedende hapsolduğunu merak ediyordu. Belki de bu tutsaklık hikayesi, evrenin varoluşundan bile eskiye dayanıyordu. Maddeden maddeye sürgün edilen ruh, özgürlüğe kavuşacağı anı beklerken, yaşamın anlamı da bu arayışta gizli olabilirdi. Kim bilir?