Gitme Dedim

Bir serçenin kanat çırpışı kadar hafif, ama bir dağın yükü kadar derin bir hikâye. Levent Kafaf’ın kaleminden dökülen bu kısa ama etkileyici roman, insanın içindeki o küçük, inatçı sesi dinliyor: "Gitme." Sözcükler, sanki kâğıda değil de doğrudan yüreğe yazılmış gibi, okurken her satırda bir şeylerin kırıldığını, bir şeylerin yeniden doğduğunu hissettiriyor. Yetmiş iki sayfada, bir ömre sığacak kadar acı, umut ve direnç var. Kimi zaman bir fısıltı, kimi zaman bir haykırış gibi yükselen bu anlatı, dünyaya meydan okuyanların değil, dünyayla baş etmeye çalışanların hikâyesi. Sessizliğin içinde saklı kalanları, kelimelerin gücüyle açığa çıkarıyor.