Gıdıgıdı

Asiye’nin sesi çıkmıyordu bir türlü. Ne kadar çağırsa, ne kadar seslense, kız sanki dilsiz kesilmişti. "Konuşsana be!" diye bağırdı adam, sesi çatlayacak gibi gergindi. Asiye’nin dudaklarından tek bir kelime dökülmüyordu. Sanki taş kesilmiş, hareketsiz yatıyordu yatakta. Adam çaresizdi; bir yandan alay eder gibi gıdıklamaya çalışıyor, bir yandan da içindeki korkuyla kıvranıyordu. "Gıdı gıdı... Gıdıgıdıgıdı!" diye tekrarlıyor, ama Asiye’nin yüzünde en ufak bir tepki bile yoktu. Odada çırpınıp duruyor, ne yapacağını bilemez haldeydi. Acaba gerçekten konuşamıyor muydu, yoksa bu sessizlik bir oyun muydu? İçindeki merak ve endişe, onu neredeyse boğacaktı.