Gidenin Ardından Sağlıklı Yas Tutma Terapisi

İki insan, aynı acının farklı yüzleriyle karşı karşıya. Biri suskun, diğeri kanayan bir yara gibi; biri gözyaşı döküyor, öteki kan kaybediyor. Geçmişin gölgesinde, olmayan gelecekler kuruyorlar birbirlerinden habersiz. O, anneliğin hayalini büyütürken, öteki babalığın yükünü sırtlanıyor. Gecenin karanlığında filizlenen umutlar, tan ağarırken solup gidiyor düşlerinde. Çoğul yalnızlıklar, çocuksu çığlıklarla uyanıyor içlerinde; biri kalp ağrısıyla, diğeri geçmişin izleriyle irkiliyor. Yüzlerindeki maskeler hiç düşmüyor; o yalanlarıyla avunurken, öteki yaşadıklarıyla boğuşuyor. Ayrı dünyalarda ama aynı yarayı taşıyorlar. "Ellerine ihtiyacım var" dediğinde, o gözlerinde boğuluyor; "yeter" dediğinde, öteki "yetersizim" diye karşılık veriyor. Bir karmaşanın içinde kaybolup gidiyorlar. Sırtındaki izlerden tanıdığın biri varsa, arkana bakmadan yürümenin sebebi işte bu. Sesini duyduğunda sol yanında bir bahar.