Gidelim Buralardan Muhlis

Muhlis, yıllardır yalnızlığın ağırlığını taşıyan bir adam. Kimsenin rüyasına misafir olamamış, kimse onun adını düşlerinde fisıldamamış. Sanki hayat, herkese pay ettiği yalnızlığı en son ona bırakmış gibi. İstasyonda el sallayan, başkalarının gidişine tanıklık eden, kendisi ise hep geride kalan. Geceleri aynı rüya tekrar eder durur; mevsimler değişse de o rüya değişmez. Nurgül’ün "Gidelim buralardan" demesiyle bir an soluğu kesilir Muhlis’in. Bu söz, sevgiyi dile getirmenin en yalın hali gibidir. Çaydanlığın fokurtusu, duvardaki Şahmeran, veresiye defterleri, kara bulutlar... Hepsinden uzaklaşmak mümkün mü? Yağmur altında, köpeklerin hüzünlü bakışları eşliğinde, bir daha dönmemek üzere yola çıkabilirler mi? Ali İpek, hepimizin içinde saklı kaçma arzusunu, gitmek ile kalmak arasındaki o sancılı ikilemi anlatıyor.