Gezgin

Gözlerime uzun uzun baktım, ama bakışlarım boşluğa takıldı. Parmakları kolumu sıkıca kavramış, "Gitme," diye fısıldamıştı. "Sensiz hiçim. Seninle varım ben." Sesi titriyordu, yüzünde umutsuz bir yalvarış. "Tamam," dedim usulca. "Kalacağım." Şaşkınlıkla irkildi, sevinemedi bile. Kollarım boynuna dolanırken dudaklarımı dudaklarına bastırdım. Zaferin tadını çıkarıyormuş gibiydi. Tetiği çektiğimde acı hissetmedi. Yüzündeki şaşkınlık, yerini donuk bir gülümsemeye bıraktı; sanki ölüm, ona son bir oyun oynamıştı.