Gezgin

Gümüşhane’nin sarp dağ köylerinden birinde, sekiz kardeşin arasında büyüyen Cemal Çetinkaya, her sabah yedi kilometrelik yolu yürüyerek okula giderdi. Kıtlık yıllarında umut ışığı olan Astsubay Okulu’nu kazanarak on yedi yaşında Ankara’ya adım attığında, hayatının akışı da değişmeye başlamıştı. Ancak bu dönüşümün arkasında, annesinin cesareti vardı; çaresizliğin getirdiği bir kararla dönemin Cumhurbaşkanı’nın makam aracının önüne dikilip sesini duyurmuştu. Yokluk içinde geçen bir çocukluk, derme çatma bir köprüden düşüp ölenlerin anıları, çamur deryası yollar... Tüm bunlar, bu topraklarda hayata tutunma mücadelesinin, azmin ve inancın sıradan bir öyküsüydü aslında. Yazar, kendi ailesinin hikâyesinden yola çıkarak, unutulmuş bir köşeden dünyaya uzanan yolların izini sürüyor.