Geyşa

Yağmurlu bir akşamın sessizliğinde, içindeki o derin mavilik solup gitmişti artık. Gözlerinde bir zamanlar parlayan umutlar, şimdi ölüm kokan mevsimlerin gölgesinde kaybolup gidiyordu. Kerpiç evlerin duvarlarına sinen ağıtlar, yüreğindeki hüzünlü çocuğun fısıltılarına karışıyordu. Gökyüzüne bakıp hayal kurduğu günler geride kalmış, arzuları zulaya saklanan bir sır gibiydi. Yaşamın direnci, her damlasında acı taşıyan yağmurlarla sınanıyordu. Geçmişin izleri, düşlerin kırık parçaları arasında bir başına kalmıştı.