Gergedan

Bataklığın derinliklerinden fırlayan bir gergedan, öfkeyle üzerimize doğru gelirken, o gece masanın üstünde yatan ceset kokusu evi sarıyor. Annenin her nefesiyle birlikte çürüme daha da ağırlaşıyor sanki. Sabah kahvaltısında, akşam koltuğunda, yatağında, kapının önünde güneşe dönük... Her yerde, her an bu koku peşini bırakmıyor. Sokaklarda dolaşsan bile, eve dönüşte kapıyı açmadan önce duraksıyorsun, öfkeli bir gergedanın sabrıyla. Mine Söğüt, *Gergedan*’da modern yaşamın içine sinmiş şiddeti, sıradanlığın boğucu cehennemini ve yozlaşmış düzenin acımasız yüzünü gözler önüne seriyor. Aile, toplum, eril tahakküm ve kuralların çürümüş iktidarı, keskin bir ironiyle, soğuk bir mesafeyle ya da grotesk bir üslupla didikleniyor. Okuru, içinde yaşadığımız konformizmin batağına çekerek sorgulatıyor: Bu vasatın hükmüne ne kadar razıyız?