Gereksiz Bir Adamın Güncesi

1850’de Rus edebiyatına "gereksiz adam" kavramını armağan eden bu kısa ama etkileyici eser, ölümün eşiğindeki bir adamın son anlarında geçmişine dönüşünü anlatıyor. Çulkaturin, son nefeslerini verirken penceresinden izlediği doğanın sessizliğinde, hayatının parçalarını bir bir hatırlıyor. Çocukluğunun acı dolu gölgeleri, yüreğini dağlayan karşılıksız bir aşkın izleri ve hayallerinin kırılışını kâğıda dökerken, kendini dünyada yersiz, fazla bir varlık gibi hissediyor. Doğa onu hiç hesaba katmamış, sanki davetsiz bir konuk gibi görmüş; o da bu gerçeği kabullenmekten başka çare bulamamış. Yaşamın anlamını sorgularken, tek bir cümleyle özetliyor durduğunu: "Ben sadece gereksizim.