Gerçekten Gerçeği Yansıtmamaktadır

Osman Cihangir, öykü evreninde yeni bir kapı aralıyor bu kitabıyla. Daha önce *Hiçbir Zaman Yeterince Deliremeyeceğiz* ve *Hemen Hemen Hiç* ile tanıdığımız yazar, bu kez gerçekliğin sınırlarını zorluyor; ama öyle büyülü, öyle göz kamaştırıcı bir şekilde değil. Aksine, hüzünle yoğrulmuş, insana dair bir gerçeklik bu. Kahramanları, yaşamın ağırlığı altında ezilirken bile insan kalmaya çalışan, duvara toslamakla aşmak arasında gidip gelen karakterler. Bir mendil neden ansızın kırmızı lekelerle belirir? İnsanlar heykel midir, yoksa hayatın akışı içinde donup kalan figürler mi? Masalların mutlu sonu varsa, hikâyelerin sonu neye benzer? Cihangir, tuğla, ayna, ok, silgi gibi sıradan nesneleri alıp onlara fantastik bir boyut kazandırıyor. Zamanda yolculuk eden vampirler, aynaya dönüşen arkadaşlar, kötülükleri silgiyle silmeye çalışan adamlar... Her öykü, okuru düşündüren, sorgulatan bir bulmaca gibi. Acı mı,.