Gerçekmiş Gibi

Müzik, hangi ortamda dinlenirse dinlensin, tekrarın izlerini taşır. İster radyoda ister televizyonda olsun, yayın akışında sıkça duyulan parçalar, özellikle yeni çıkanlar, dinleyicinin kulağına defalarca çalınır. Kendi seçtiklerimizi dinlerken bile aynı şarkıları tekrar tekrar açarız; çünkü sevdiklerimizi duymak bize keyif verir. 1951’de radyo yayıncısı Storz’un aklına devrim niteliğinde bir fikir geldi: Neden barların jukebox’larındaki gibi, popüler şarkıları radyoda da sıkça çalmayalım? Ancak bu yeni yaklaşımın tutması için yayın akışını canlandırmak şarttı. Spikerler haberleri hızlı okuyacak, reklâmlar eğlenceli efektlerle sunulacak, disc jokeyler ise espriler ve samimi yorumlarla programlarına kişisel bir hava katacaktı. Aslında müziğin tekrarının dinleyici için önemini kavrayan ilk kişi Storz değildi. Az sayıda hit şarkıya odaklanma fikri, ondan çok daha önce de vardı. Ancak onun getirdiği yenilik, bu.