Gemiler de gitti

Nedim Gürsel, denizin ve gurbetin izlerini sürdüğü bu romanında, gemilerin sessiz vedasını anlatıyor. Bir zamanlar sabahları pencereden selamladığı, geceleri düşlerine demir atan o devasa tekneler, birer birer uzaklaşıyor; tıpkı ayrılık vakti gelen kadınlar gibi. Yazar, onları durdurmak için kollarını uzatsa da, uskurların dönüşüyle birlikte fark ediyor: Bazı gidişler, ne kadar yakından izlenirse izlensin, engellenemez. Bu yolculuk, sadece denizlerde değil, coğrafyalarda da sürüyor. Venedik’in suyla kucaklaşan sokaklarından, İsa’nın adını bile duymadığı ıssız bir köye; Pirosmani’nin renk cümbüşüyle bezenmiş Tiflis’inden, savaşın yıkıntıları arasında yeniden doğmaya çalışan Saraybosna’ya uzanıyor. Saint-Nazaire’in transatlantikleri, Mevlana ile Şems’in aşkına tanıklık eden Konya, her biri ayrı bir hikâye barındıran duraklar olarak karşımıza çıkıyor. Gürsel, öykü tadındaki satırlarıyla okuru, hem fiziksel.