Gemideki Hayalet & Türk Sinemasında Kürtlüğün ve Türklüğün Kuruluşu

Türk sinemasında Doğu’nun ve orada yaşayanların temsili, 1950’lerden itibaren perdeye yansıyan bir merakla şekillendi. Dağların ardındaki bu insanlar, kimi zaman "dağ Türkü" olarak adlandırıldı, kimi zaman da medeniyetten uzak, ilkel, şiddete meyilli bir topluluk olarak gösterildi. Kürt kimliği ise adeta görünmez kılındı; varlıkları işaretlerle anlatıldı, ama asla açıkça dillendirilmedi. Sinemanın bu suskunluğu, yıllar içinde değişen siyasi ve kültürel iklimlere rağmen sürdü. Sabahattin Şen, *Gemideki Hayalet* ile bu sessizliğin ardındaki zihniyeti sorguluyor. Şarkiyatçılık ve sömürgecilik kuramlarından beslenerek, Türk sinemasının Kürt imgelerini nasıl inşa ettiğini, hangi kalıpların tekrarlanıp hangilerinin dönüştüğünü irdeliyor. Kitap, ırkçılığın yalnızca açık düşmanlıkta değil, bakış açısında, gösterme biçiminde de gizlendiğini vurguluyor. Sinemanın aynasında yansıyan bu temsiller, Türklük ve.