Gelîyê Zîlan Katliamları

Zilan Vadisi’nde kopan fırtınanın izleri, yıllar sonra bile taze bir yara gibi kanamaya devam ediyor. Mehmet Baran’ın kaleminden dökülen bu roman, o kara günün sessiz tanıklarının dilinden anlatıyor acıyı. Bir anne, elinden tuttuğu küçük çocuğuyla birlikte, namluların gölgesinde zorla sürüklenirken geride bıraktıkları, ateşler içinde kavrulmuş bir yurt. Yol boyunca üst üste yığılmış cesetler, yaşlıların, gençlerin, masumların cansız bedenleri... Her adımda daha da ağırlaşan ölüm kokusu, her bakışta daha da derinleşen dehşet. Kadınlar, çocuklarının gözlerini kapatmaya çalışırken, aslında kendi korkularını bastırmaya uğraşıyor. Neden bir anda, tek kurşunda son bulmadılar ki bu işkence? Neden katliamın tanığı olmak, defalarca ölmek zorunda kaldılar? Baran, unutulmaya yüz tutmuş bu vahşetin izlerini, çıplak bir gerçeklikle yeniden gün yüzüne çıkarıyor; acının diliyle, ama asla teslim olmadan.