Gelinciğin Yalnızlığı / Loneliness of Apoppy

Göksel Altınışık’ın bu ince ama derin romanı, sessizliğin gürültüsünü dinlemeye davet ediyor. Sayfalar arasında gezinen yalnızlık, bir gelinciğin bakış açısından anlatılırken, aslında hepimizin ortak hikâyesine dönüşüyor. Karakterlerin iç sesleri, bazen bir fısıltı bazen bir haykırış gibi yükseliyor; bilmediklerimizi keşfetmenin, bilmediklerini anlamanın peşinde. Diyaloglar, sanki birbirini tamamlayan iki yarım gibi: Sen konuş, ben dinleyeyim; ben anlatayım, sen fark et. Bu alışverişte kaybolan zaman, aslında hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını hatırlatıyor. Kısa ama etkili satırlar, okuru düşünmeye zorlarken, duygu yüklü anlar da hafızalara kazınıyor. Yalnızlığın yalnız olmadığımızı gösteren, incelikli bir anlatı.