Gel Dedin Geldim İşte

Hayatın eşiğinde durup geriye baktığında, yolun ne başında ne de sonunda olduğunu fark edersin. Umutlar, umutsuzlukla didişerek uzar gider; tıpkı çocukluk kitaplarında gördüğün o kutsal mekana dokunma arzusu gibi... Ama adım attıkça, binlerce elin seni tuttuğunu hissedersin. İbadetin tam ortasında bile nefsin ayak sürüdüğünü görürsün. Güzellikler de çirkinlikler de insana dair; her şey insanın elinden çıkma. Yine de yarınlar, gökyüzünün mavisinde doğacak güneş gibi umut vaat ediyor. Sen o maviyi, insanlığı, onurlu bir özgürlüğü arıyorsun. O kaynağa ulaştığında, belki hepimiz kurtulacağız.