Geçmişten Günümüze Obsesyon

Lennard J. Davis, takıntının izini sürerken Rönesans dönemindeki şeytan çarpması inancından yola çıkar ve bu olgunun modern obsesyon kavramıyla nasıl iç içe geçtiğini irdeler. Histeri, melankoli ve hipokondri gibi eski rahatsızlıkların zaman içinde obsesif davranışlara dönüşümünü mercek altına alırken, deliliğin tarihsel evrimine de ışık tutar. Ardından edebiyat dünyasına uzanarak merak ile takıntı arasındaki ince çizgiyi sorgular, tek düşünceye saplanmanın (monomani) izlerini sürer. Aşk, cinsellik ve obsesyon üçgenindeki karmaşık ilişkilere geniş yer ayırır. Son bölümlerde ise görsel sanatlarda obsesyonun yansımalarını inceler; resim ve heykeldeki detay düşkünlüğünün ardındaki psikolojik dinamikleri keşfeder. Davis, özellikle 19. ve 21. yüzyıllar arasındaki dönemi biyokültürel bir bakış açısıyla ele alır. Modernitenin, normal olma çabasını obsesif bir saplantıya dönüştürdüğü savını temellendirirken,.