Geçmişin Anahtarı

Gidenler, arkalarında yalnızca tozlu izler bırakmaz; bir parçalarını da beraberinde götürür sanki. Geride kalan, yollara saçılmış bir hüzün, unutulmuş bir gölge gibi savrulur durur. Oysa gitmek, bazen bütün bir varlığı yanında taşımak kadar ağırdır. Rüzgârda dalgalanan bir bayrak misali, bazen de dağılıp ufalanan toprak gibi sessizce kaybolur gidiş. Eylül sabahlarının o buruk ışığında, ayrılıklar öyle boğucudur ki, nefes almak bile zorlaşır. Her adım, sanki bir parçanı daha geride bırakır; her uzaklaşma, içindeki bir şeyin daha ölümü gibidir. Gidenin ardından bakakalırsın, ama o çoktan gitmiştir. Ve sen, geride kalanla, kaybın gölgesinde yapayalnız...