Geçmiş Zaman Gölgeleri

Hale Oyal’ın yıllar süren sessizliğini bozan bu roman, geçmişin izlerini bugüne taşıyan ince bir dokunuşla karşımıza çıkıyor. Sayfalar arasında dolaşan her satır, eski İstanbul’un sisli atmosferini soluyor; ahşap yalılar, karla kaplı Boğaz manzaraları ve o yalılarda soluk alan insanlar, zamanın ağırlığı altında yavaş yavaş eriyor. Yazarın kaleminden dökülen her sözcük, bir şarkı gibi akıyor; Fatih’in tahta balkonlu evlerinden yükselen Kürdili Hicazkâr’ın hüzünlü nağmeleri, dantel örtülü radyolardan süzülerek ruhu sarıyor. Oyal, geçmişe duyulan özlemi sadece anlatmakla kalmıyor, o dünyanın içine çekiyor okuru. Her cümle, bir resim gibi beliriyor gözünüzde; eski şarkıların, yorgun seslerin ve mahzun anıların arasında kaybolup gidiyorsunuz. Geçmişin gölgeleri, sayfalar arasında can bulurken, yazarın sesi hiç solmuyor.