Geçmiş Muayene İstasyonu

Zamanın ellerinde savrulan hayatların izini süren bir kitap bu. Bazı yaralar yıllar geçse de kanamaya devam ederken, kimileri bir nefeste solup gider; ama hepsi, içimizde keskin bir cam parçası gibi yer eder. Neslihan Yiğitler, *Geçmiş Muayene İstasyonu*’nda, unutulmuş anların, kırık dökük hikâyelerin peşine düşüyor. Her öykü, geçmişin karanlık koridorlarında bir kapı aralıyor; bir yüzü, bir sesi, bir hayal kırıklığını gün ışığına çıkarıyor. Kimi zaman bir fotoğraftaki gülümsemenin ardındaki hüznü, kimi zaman da "Işıkları kapatın, vakit geç oldu" diyen bir annenin sesindeki yorgunluğu duyuyorsunuz. Kırk sekiz sayfada, zamanın muayenehanesinde bekleyen onlarca hayat var; her biri, kendi acısıyla, kendi umuduyla, kendi sessiz çığlığıyla.