Geçmiş

Umutlarını kaybetmek, bileklerini kesmekten daha derin bir acı mı? Ya da belki de asıl zor olan, umutsuzluğun içinde bile hayal kurmaya devam etmek. Peki ya o hayallerin asla gerçekleşmeyeceğini bile bile? Kaderle savaşmak, kaybetmeyi göze almak... Bazen yaşamak, yazmaktan çok daha ağır gelir insana. Şairin dediği gibi, "Bileklerini kesmek kolay da, ya umutlarını?" Gerçekten kaybetmek, bazen en büyük cesaret işte. Acının içinde bile bir şeyleri tutunmaya çalışmak... Hayatın en karanlık anlarında bile ışığı aramak, belki de insanın en zor sınavı. Bu roman, umutla umutsuzluk arasında sıkışıp kalanların, kaybettiklerini bilerek de direnmeye çalışanların hikâyesi. Yaşamak, bazen en büyük isyandır.