Geceyi Tanıdım - Yoldan Geçen Öyküler / Toplu Öyküler 1

Nazlı Eray’ın öykülerinde zaman, bir ana rahminin karanlığında başlayan bir hesaplaşmaya dönüşür. Sanki yaşam, en bencil, en acımasız olanları seçip dünyaya salmış; iyilik tohumları daha embriyoyken yok edilmiş gibi. 1980’lerin Türkiye’sinde insan, kendi türünün en kirli, en yıkıcı haliyle yüzleşir. Darbeler, yalnızca sokaklarda değil, rahimlerde de planlanmış gibidir. Eray, bu toplu öykülerde, kaybolan umutların peşine düşerken, insanın kendi karanlığıyla nasıl savaştığını anlatır. Her satır, bir ayna tutar: Yaşamın başlangıcında bile yenilgiye mahkûm muyduk?