Gecenin Yeşili

Gece, sessizliğin hüküm sürdüğü saatlerde, dünyanın yüzüne yeşil bir maske takar. Toprağın derinliklerinden süzülen bu renk, gün ışığının unutturduğu acıları, kırgınlıkları ve umutları bir bir ortaya döker. Sanki yeryüzü, gündüzün yorgunluğunu üstünden atarken, geceye ait sırlarını açığa vurur. Lorca’nın dizelerinde saklı kalan o gizemli yeşil, karanlığın kucağında parıldar; dost sandıklarının ihanetini, aydınlanma anlarının boşluğunu, hayatın acımasız yüzünü gözler önüne serer. Gece, her şeyi örten ama aynı zamanda her şeyi gösteren bir perde gibidir: bir yandan yaraları sararken, öte yandan hançerin kabzasındaki zümrüdü bile solgunlaştırır. Bu renk, ne tam bir teselli ne de katıksız bir yargıdır; sadece varlığın, karanlıkta bile ısrarla yeşeren yüzüdür.