Gecenin İniltisi

Bazı yaralar görünmez; tenin değil, ruhun derinliklerinde açılır. Bir çocuğun hayatından çekip giden ebeveyn, geride sadece boşluk bırakmaz, o boşluğun içine sızan güvensizlik, özlem ve kırgınlıkla örülü bir ömür bırakır. Anne kucağı, ilk güven duygusunun filizlendiği yerdir; çocuğun dünyayı anlamlandırdığı ilk liman. Onun sıcaklığı, sözleri, dokunuşları, küçük kalbin ritmini belirler. Babaysa yalnızca ekmek getiren değil, hayata karşı dik durmayı öğreten, korkularla yüzleşmeyi cesaretlendiren bir gölgedir. Onun yokluğu, yalnızca bir eksiklik değil, bir çığlık gibidir; sessiz ama kulakları sağır eden. Yetişkinlikteki her adım, çocuklukta atılan temellerin gölgesinde şekillenir. Terk edilmenin acısı, yıllar geçse de solmaz; bazen bir bakışta, bazen bir sözde yeniden canlanır. Sevgi, yalnızca verilen değil, varlığıyla nefes aldıran bir güçtür. Maddi desteğin ötesinde, manevi bir kalkan olmadan büyümek,.