Gecegezen Kızlar

Yazın ilk habercileri, mayıs sonlarında sessizce belirir kıyı kasabasında. Deniz, kışın savurduğu yosunları, kırık şişeleri, unutulmuş eşyaları hâlâ sırtında taşırken, kumsala henüz temiz kum serpilmedi. Lokantalar kapalı, pansiyonların fiyatları bile konuşulmamış, tek tük dükkânlar açılmayı bekliyor. Her şey, mevsimden önce gelen bu misafirleri karşılamaya hazır değilken, onlar zaten oradadır. Tomris Uyar’ın öyküleri, yazı bir dönemeç olarak kullanıp insanların iç hesaplaşmalarına, gizli yolculuklarına odaklanıyor. Dışarıdaki kaosun ardında, herkesin kendi hikâyesini taşıdığı bu anlar, mevsim değişirken fark edilmeyen gerçekleri gün yüzüne çıkarır. Bazen umut, bazen kaçış olarak görülen yaz, aslında herkesin kendi içine attığı adımların bir yansımasıdır.