Gece Yürüyüşü

Hasan Aycın’ın *Gece Yürüyüşü*, İstanbul’un arka sokaklarında kaybolan bir adamın sessiz çığlığını anlatıyor. Yazar, kentin gölgelerinde dolaşan kahramanının iç hesaplaşmalarını, geçmişle bugün arasında sıkışmış anılarını öyle bir dille aktarıyor ki, sayfalar arasında yürüyen sadece o değil, okur da oluyor. Sinan’ın kubbeleri, ıssız hanlar, unutulmuş vakayinameler... Hepsi birer imge olarak belirip kayboluyor, tıpkı rüyaların bulanık sınırlarında olduğu gibi. 138 sayfalık bu ince ama yoğun roman, şehrin derinliklerine inerken insanın yalnızlığını, aidiyet arayışını ve zamanın acımasız akışını sorguluyor. Aycın’ın kalemi, kelimeleri bir ressamın fırça darbeleri gibi kullanarak, okurun gözünde canlanan bir İstanbul tablosu çiziyor. Geçmişle bugün, gerçekle hayal iç içe geçerken, her adımda yeni bir sır açığa çıkıyor. Kimi zaman bir şiir, kimi zaman bir anı gibi akan metin, sonunda okuru kendi iç yolculuğuyla baş başa bırakıyor.