Gece

Sevmediği bir şehirde, tanımadığı bir yaşamın içindeyken ansızın kaybetti onu. Daha vedalaşamadan, daha sözlerini bitiremeden, daha birlikteyken bile yalnızlıklarının ağırlığı altında ezilirken... Gitmesi yetmezmiş gibi, bir de o soğuk, karanlık şehirde yalnız başına öldü. Henüz son sözlerini yazmamışken sonlarına, henüz birbirlerinin yaralarını saramadan, ayrılık vakti gelip çatmıştı. Oysa daha bitmemişti aralarındaki, daha bitmemeliydi. Ama gitti işte; hem de onsuz, hem de hiç dönmemek üzere.