Gaybın Çocukları

Sidar’ın annesi, doğanın gizemli karanlığına sığınmasını öğütlerken, asıl korkulması gerekenin insanların sahte aydınlığı olduğunu fısıldamıştı ona. Bir gün, tezgâhlarda parlak görünen domateslerin alt katmanlarında nasıl çürükler sakladığını anlatmıştı: "Görünüşe aldanma, oğlum. İnsanlar da tıpkı onlar gibidir; dışı pırıl pırıl, içi ise kokuşmuş." Bu sözler, Sidar’ın belleğinde bir uyarı gibi çınlıyor şimdi. Acaba kaç kişi, görünenin ardındaki gerçekleri görebiliyor? Kaçımız, kendi içimizdeki karanlıkları aydınlatacak cesareti bulabiliyoruz? Ahmet Ergün’ün kaleminden çıkan bu hikâye, yüzeyin altında yatanları keşfetmeye çağırıyor okuru.