Garip

Kışın o keskin soğuğunda, İstanbul’un nemli rüzgârı yüzünü yalarken tramvay durağına doğru acele eden birinin gözüne, kaldırımda kıvrılmış küçük bir beden takılır. Üzerindeki ıslak giysiler, çamurla karışmış saçları ve çıplak ayaklarının dibinde duran birkaç mendil... Adını bilmediği, belki de hiç öğrenemeyeceği bu çocuk, sokakların sessiz çığlığı gibidir. "Garip", işte bu anın izini sürüyor; tanık olduğumuz ama çoğu zaman görmezden geldiğimiz hayatların derinliklerine dalıyor. Roman, bir çocuğun yalnızlığına, umutsuzluğuna ve beklenmedik karşılaşmaların nasıl kırılgan bir umut kıvılcımı yakabileceğine odaklanıyor. Her gün yanından geçip gittiğiniz, belki bir an durup baktığınız ama sonra unuttuğunuz o "garip" yüzlerin ardında yatan hikâyeyi merak ediyor musunuz? Ya da kendi içimizdeki o "garip" sesi duyabiliyor muyuz? Yazar, sade ama etkileyici bir dille, görünenin ötesine geçen bir yolculuğa çıkarıyor okuru.