Gardiyanın Aşk Mektupları

Şehir, baharın ilk sıcak nefesiyle uyanmıştı. İnsanlar evlerinden taşmış, sokaklar sohbetlerle dolup taşıyordu. Kiraz ağaçları beyaz çiçeklerini açmış, martıların sesi gökyüzünü doldurmuştu. Her yer mis gibi kokuyordu. Sanki o an, her şeye karışmak, her sohbete katılmak, ağaçlar gibi çiçek açmak, martılar gibi bağırmak istiyordu. Ama o sabah, her şey birden karmaşıklaştı. Burcu’nun hayali, en olmadık anlarda karşısına çıkmaya başladı. Kırmızı ışıkta dururken, bir lokma ekmeği ısırırken, iki kelime arasında soluk alırken... Gözlerini nereye çevirse, onu görüyordu. Bu görüntüden kurtulmak için ne kadar uğraşsa da, gün geçtikçe bu duygu daha da büyüyor, üzerine üzerine geliyordu.