Garavu

Annesi yerde cansız yatan garavuyu alıp fındık dalına takmıştı. Ölü beden, kırılan bir dal gibi çatırdayarak bütünlüğünü yitirmiş, ikinci kez ölmüştü sanki. Kopan baş, annesinin elinde kalan gövde parçası... Herkesin ikna olması için bu gürültü yetmişti. Ardından annesi, "Şu kestane ağacından bir tane daha kesin," dedi. Gidenin yerini doldurmak bu kadar basitti işte. Eğer eksilen parça sana ait değilse, ötekinin parçalarını kesip atardın rahatlıkla. Garavu, günlük hayatın sıradan nesneleri üzerinden insan olmanın anlamını sorgulatan öykülerle dolu. Eşyaların gölgesinde kaybolan, parçalanan, yurdundan edilen insanlar... Belki de ancak bu yıkımdan sonra "insan" sıfatını hak ediyoruz. Yazar, güçlü bir anlatımla, varoluşumuzun kırılganlığını ve belirsizliğini gözler önüne seriyor. Sıradan bir nesnenin ardında bile saklı kalan derinlikleri keşfetmek, okuru bekleyen bir yolculuk.