Galiba Ben Sanatçıyım

Müjdat Gezen, *Galiba Ben Sanatçıyım*’da geçmişin sokaklarına, unutulmuş anılara ve tanıdık yüzlere yolculuk ettiriyor okuru. Zamanın akışına kapılmadan, bir anda çocukluğunun İstanbul’una, anneannesinin sesine, annesinin terasında açan çiçeklere, babasının gölgesine dalıyoruz. Gezen, anılarını sıraya dizmek yerine, onları kırıntılar halinde sunuyor; bir balkon demirinin gıcırtısı, bir kahkahanın yankısı, bir aşkın izleri... Her satır, geçmişle bugün arasında salınan bir köprü gibi. Sanki o anıları biz de birlikte yaşıyor, birlikte hatırlıyoruz. Yazarın samimi ve içten üslubu, sayfalar arasında kaybolup gitmemize neden oluyor. Ne var ki, bu anımsamaların ardında, bazen hüzün bazen neşe barındıran bir hayatın izleri gizli. Gezen, sanatçılığı kadar insanlığıyla da karşımıza çıkıyor bu kitapta.