Gafir Suresi & Ha-Mim Sureleri Belagi Tefsiri

1932’den itibaren on sekiz yıl boyunca, camilerin minarelerinden yükselen ezan sesi Türkçe olarak duyuldu. Bu dönemde ibadethaneler kapatıldı, bir kısmı satıldı, bazıları depo ya da ahıra dönüştürüldü, hatta kimi zaman siyasi binalar olarak kullanıldı. Minareler, zorunlu olarak Türkçe okunan ezanın ağırlığı altında sessiz bir acıya tanıklık etti. Ta ki 1950’ye, Demokrat Parti’nin halkın iradesiyle iktidara geldiği güne kadar. Seçim zaferinin ardından, ezanın dili konusundaki tercih serbest bırakıldı; artık Arapça okumak da mümkündü. İnsanlar, gönüllerinden kopan “Allahu ekber” nidalarını yeniden minarelerden yükseltmeyi seçti. Bu, sadece bir dil tercihi değil, vicdan özgürlüğünün de zaferiydi. Adnan Menderes, bu kararın mimarı olarak halkın belleğinde ölümsüzleşti. Bugün hâlâ, ezan sesleriyle birlikte onun adı da yankılanır. Tarihin tozlu sayfalarında kalan bu mücadele, Mustafa Armağan’ın çalışmasıyla.