Fyodor Dostoyevski

Fyodor Dostoyevski, kendini anlamak için zaman zaman sıra dışı yöntemlere başvururdu. Bir keresinde, kafatasının yapısını incelemesi için yakın dostu ve hekim Stepan Yanovski’den ricada bulunmuştu. Yanovski, yazarın çehresinde Sokrates’i andıran bir derinlik fark etmiş; dudaklarının gerginliği ve kemik yapısındaki belirgin çizgiler, ikisinin de insan ruhunun gizemlerini kavrama arzusunu yansıtıyordu. Ancak Dostoyevski’nin dış görünüşü, içindeki zengin düşünce dünyasıyla her zaman örtüşmezdi. Bu çelişki, çağdaşlarını olduğu kadar sonraki nesilleri de şaşırtmaya devam etti. Freud’un da dikkat çektiği gibi, onda dört farklı yön bir arada yaşardı: yaratıcı deha, ruhsal çalkantıların pençesindeki bir birey, ahlaki sorgulamaların peşindeki bir düşünür ve günahın cazibesine kapılan bir insan. Dostoyevski’nin eserleri, bu karmaşık kişiliğin izlerini taşır. Onu anlamaya çalışan okurlar, her bir satırda yazarın.