Furkan Günleri

Evren, sonsuz bir uyum ve düzen içinde akarken insan da bu büyük bütünün bir parçası olarak varlığını sürdürür. Her şey, öncesiz bir planın izlerini taşır; gökyüzünden yeryüzüne kadar her zerre, ilahi bir lütfun yansımasıdır. İnsan, bu muazzam yapıyı kavrayıp onunla bütünleşmediği sürece hayatın anlamını tam olarak idrak edemez. Varlık, insana yöneltilmiş bir çağrıdır; insan ise bu çağrıya kulak veren en yetkin tanıktır. Hakikat, insanın hizmetinde olan eşyada ve insanın kendisinde tecelli eder. Ancak akıl ve imanın dengesini yitirmek, insanı derin bir çelişkiye sürükler. İslam, ne salt akla ne de yalnızca ruha dayalı bir anlayışı benimser. Her ikisi de yaratıcının birer ihsanıdır ve sınırları içinde kalındığında anlam kazanır. İnsanın yeryüzündeki varlığı, bu dengeyi koruyarak hakikate ulaşma yolculuğudur.