Funda (Cep Boy)

Vedat'ın sesi, heyecandan boğulur gibi çıkıyordu. Sadece bir isim döküldü dudaklarından: "Fehiman..." Devam edemedi, kelimeler boğazında düğümlendi. Bir anda onu kendine çekti, başını göğsüne yasladı. Kollarıyla sarıp sarmaladı, yüzünü saçlarının arasına gömdü. "Beni affet," diye fisıldadı hıçkırarak. Fehiman ise şaşkınlık içindeydi. İki yılın ardından, hasret kaldığı o sıcaklık, o tanıdık koku yeniden kollarındaydı. Ama inanamıyordu bir türlü; bu anın gerçek olduğuna.