Frezya

İçindeki o sessiz kaçışın peşinden koşarken, birden duruyorsun. Artık ne söz kalmış ne de his. Geride bıraktığın yollar, ayak izlerin gibi seni izliyor. Kaçmak mı, yoksa teslim olmak mı? Belki de susup beklemek en doğrusu. Oturduğun yerde, bir an için her şeyin anlamı değişiyor. O biletin zamanı gelmiş, ışık yanıyor. Neden olmasın? Adımlarını yavaşça atıyor, koltuğuna yerleşiyorsun. Yeni bir yolculuk başlıyor; bu kez umut, içini sarıyor. Geçmişin izlerine bakarken gülümsüyorsun. Dudakların, yeni bir başlangıca hazır. Merhaba...