Freya

Freya, sokaklarda hayata tutunmaya çalışan bir kadının beklenmedik bir dönüşümünü anlatıyor. Yasadışı bir nörolojik deneyin ardından, zihninde bir kaplumbağa, bir kurt ve Mona Lisa’nın sesleri yankılanmaya başlar. Artık yalnız değildir; bu üç figür, onu karanlığın içinde aydınlanmaya doğru sürükler. Her gece, bir sabahın habercisidir belki de, ama güneşin ilk ışıkları ancak doğru seçimler yapanların üzerine doğacaktır. Hamileliğinin on ikinci ayına giren Freya, zamanın ve varoluşun ötesinde bir yerde sıkışıp kalmış hisseder. Kendini gerçekleştirememiş, bilgiyle boğulmuş bir neslin parçası değil midir zaten? Ayasofya’ya baktığında, minarelerin eriyip kiliseye dönüştüğünü görür; duvarlarındaki nakışlar sallanır, Haçlı Seferleri’nin gölgeleri canlanır. Gökyüzünde İsa ve Mona Lisa’nın gülümseyişi altında, geçmiş ve gelecek birbirine karışır. Mona Lisa, ona yalnızca aydınlanmış bir kadının yardım.