Frankfurt Okulu'nda Sanat ve Toplum

Frankfurt Okulu’nun düşünce dünyasında hakikat, ne tek bir doğruya indirgenebilir ne de belirsiz bir göreliliğe terk edilebilir. Her söylem, kendi doğrularını mutlakmış gibi savunurken, aslında içinde çelişkileri barındırır. Bu durum, bir yandan hakikat arayışının kaçınılmaz gerilimini yaratırken, diğer yandan öznenin çift yönlü bir mücadele içinde kalmasına yol açar: Hem kendi doğrusunu savunmak hem de bu doğrunun sınırlarını bilmek. Adorno’nun düşüncesinde bu ikilem, kötümser bir akıl ile iyimser bir iradenin çatışması olarak belirir. Özne, var olmayan bir mutlak ışığı ararken, elindeki kırılgan meşaleyi korumaya çalışır. Asıl zorluk, büyük ışığın yokluğunu bilerek yine de onu aramaktır. Frankfurt Okulu’nun sanata ve topluma bakışı, bu gerilimli arayışın izlerini taşır.