Frankestain

Victor Frankenstein’ın yarattığı varlık, yüzündeki kararlılığı görünce öfkesini dişleriyle öğütür. "Her insan sıcak bir yuvaya kavuşur, her canlı eşini bulur da ben mi yalnız kalırım?" diye haykırır. Sevgi dolu duyguları, nefret ve aşağılanmayla karşılanmıştır. "İnsan! Nefret edebilirsin, ama dikkat et! Senin günlerin korku ve acı içinde geçecek; mutluluğunu sonsuza dek elinden alacak yıldırım çoktan düşmek üzeredir. Ben çaresizliğimle kıvranırken sen nasıl mutlu olabilirsin? Öfkem dışında her şeyimi söndürebilirsin, ama intikamım kalır – artık ışıktan, ekmekten bile değerli! Belki ben öleceğim, ama önce sen, zalim efendim, ıstırabını seyreden güneşe lanet edeceksin. Dikkat et, çünkü korkusuzum ve bu yüzden güçlüyüm. Bir yılanın kurnazlığıyla pusuda bekleyeceğim, zehrimi akıtmak için. İnsan, bana ettiğin zulmün cezasını çekeceksin!